|
|
| Door: | Johan Vanhie, zondag 10 mei 2009 |
Op 1 en 2 mei had in de regio van Valenciennes voor de 11e keer het festival Les Turbulentes plaats. We werden professioneel verwelkomt door Valerie en Delphine en Calixte de Nigremont en kregen’s middags een tuiltje muggètjes die we na de première van Adiooos van Claire Ducreux en Olivier Germser aan Claire gaven. Een prachtige voorstelling van een man en een vrouw en een deur. Mooie muziek, mooi en origineel gedanst en gespeeld en een deur die helpt uit te drukken wat beiden voor elkaar voelen. Een voorstelling die we twee maal bekeken omdat ze zo puur en mooi is, zelfs voor een première. Misschien is het handig dat de artiesten eerst laten weten waar het publiek best zit of staat en die plaats afbakent om minder storend publiek achter de voorstelling te hebben.
En er waren nog meer premières in Vieux-Condé dat we eigenlijk de opener in Frankrijk van de straatfestivals kunnen noemen. Op twee dagen krijg je een gelijkaardig programma dat bulkt van de kwaliteit. Er is voor iedereen wat en het ene spektakel zie je al liever dan het andere, elk naar zijn eigen smaak of kennis van de Franse taal. Dat ondervonden we ook toen we een aantal voorstellingen zagen die anderen leuk vonden of goed.Vaak waren het verrassingen in de goede zin.
Zo zagen we meerdere keren Carabosse met hun installations de feu in het natuurgebied tussen de Jard en de Schelde. Meer dan 1200 potjes met vuur, onderlijfjes met vuur, vuurbollen, bloem- en lusterconstructies, metalen lopertjes en sfeervolle muziek. Heerlijk om er te vertoeven en in schommels te genieten van de warmte van de vuurconstructies. Vooral als je redelijk vroeg in de avond kwam was het feeëriek mooi.
Het was niet mogelijk alles te zien, maar we waren erg opgetogen over de persoonlijke bewaking die we kregen van de Tonys van Cie Albédo , we weten nu hoe we optimaal kunnen genieten van allerlei materiaal van Cirkatomik die ze demonstreerden tijdens Le P.U.F. (Produits Utiles aux Festivaliers). Geen te moeilijk Frans en erg ludiek. Hun andere voorstelling La Grande déroute had enkele mooie visuele effecten zoals een garage die weggetrokken wordt zodat de draaiende vrachtwagen of een lifter lijken voorbij te komen.
Bij Cie Thé à la rue werden we door een stagiaire in opleiding verwelkomt bij de andere voorstellingen. Leuk om de tijd vooraf op te vullen en de toeschouwers de plaats te geven die ze verdienen.
We wisten de eenvoudige waterspellen van Dut met H jeux d’O erg te waarderen. Een ware verfrissende attractie voor de zomerfestivals met erg leuk tijdverdrijf voor jong en oud.
We waren in de wolken over onze Belgische Baladeu’x met hun Rires et rides waarin ze als oud vrouwtje en jongeling origineel uit de hoek komen met ballen en een schommel.
Eindelijk zagen we de volledige voorstelling van Bis Repetita met 360° , want deze winter werd ze in Brugge in de motregen wegens veiligheidsredenen onderbroken. Erg mooi wat dat koppel in hun metalen koepel en chinese mast weet te brengen met begeleidende muziek.
De dames van Cie Bougrelas toonden ons in hun Filharmonic von strasse dat ze kunnen zingen en dat ze hun klassiekers kennen. Een helper doet meer dan zijn best om alles ordentelijk of juist niet ordentelijk te laten verlopen. Een erg leuke voorstelling.
We vonden de Japanners van Sivouplait eigenlijk alleen leuk naar het einde toe in hun tenniswedstrijd en tandengepoets waardoor niet alleen hun kledij blank bleef maar ook hun tanden straalden.
We houden van Les Horseman van Les Goulus, waar ze op hun mooie paarden als Engelse baronnen met the French Attitude ons erg deden lachen. De drie acteurs hebben er het juiste gezicht voor en met hun paarden vormen ze een hilarische act
Ook de circusschool van Lomme weet ons altijd te bekoren met kwaliteit en originaliteit. Dit keer zagen we de tweedejaars vooral in de hoogte aan het werk met touw en chinese mast en opnieuw waren we aangenaam verrast.
Origineel is zeker ook Makadam Kanibal met zijn Gavalo kanibal, maar je moet er voor zijn, voor die soms weerzinwekkende fakirtrucks. Al brandend rondrijden, hakbijlen werpen, vogelpiek in het achterwerk en draden door de neus en de mond halen. Je vraagt je af waar de grens ligt, maar er is duidelijk een publiek voor.
Entre chien et Loup bracht met 2: un état des lieux een bijzondere kijk op de vrouw, iets wat we nog in Gent met vertaling mogen verwachten.
Er waren twee Batucada-groepen die het festival openden en afsloten. Opzwepende ritmes die de toeschouwers meeslepen naar de plaats van het gebeuren.
Hoge bomen vangen veel wind, maar de toekomst ligt in de natuur, zeker als Les Sanglés aan de takken van die bomen hangen. De voorstelling kende veel belangstelling, maar ik vond ze wat te lang.
David Moreno, de muzikale begeleider van Leandre wist op grote hoogte met zijn Floten Tecles en zijn beeldende piano een bijzondere voorstelling te brengen. Het is altijd een voorstelling om naar uit te kijken, zichtbaar voor iedereen.
Jammer genoeg waren we te moe om het einde van het festival mee te maken, maar we hielden het op de goede herinneringen die we altijd gehad hebben met de voorstelling Babel die Théâtre Attrape herneemt. Opera op een grote stelling met een twintigtal percussionisten en vuurwerk er omheen, een waardige afsluiter van het festival, waar we graag vertoeven.
De versiering in Vieux- Condé getuigt altijd van originaliteit. Nu zagen we plastiek flessen in de bomen en grasmatjes op boomstronken en gevulde aquaria. Hun website en handig programmaboekje mag er ook wezen.Artiesten en publiek voelen zich thuis in dit dorp.
Ondertussen werken ze verder in Vieux-Condé aan Le Boulon, een werkplaats voor straattheater die een broedplaats van creativiteit moet worden en dit amper over de Belgische grens en mogelijkheden moet bieden voor internationale samenwerking, waar wij Belgen ook goed bij varen.
Johan Vanhie